Kosten-batenanalyse wijst uit: het Medische Kindzorg Systeem is rendabel én waarde toevoegend!

Kosten-batenanalyse wijst uit: het Medische Kindzorg Systeem is rendabel én waarde toevoegend!

Het Medische Kindzorg Systeem (MKS) is een methode voor het indiceren, organiseren en uitvoeren van verpleegkundige zorg buiten het ziekenhuis voor (ernstig) zieke kinderen. De implementatie van deze methode verloopt stroef en niet alle betrokkenen zijn overtuigd van de toegevoegde waarde van het MKS voor hun eigen beroepsgroep. Vier studenten hebben voor de minor ‘Project Management’ van de Hogeschool Utrecht de toegevoegde waarde van het MKS in beeld gebracht. In dit artikel gaan we in gesprek met Marcella Heijkoop (student Logistics Management), Robin Knuever (student Aviation), Sven Jansen (student Civiele techniek) en Ramon Aronius (student Logistics Management).

Hulbehoeftescan en zorgplan
Marcella: “In ons onderzoek hebben we ons gefocust op de hulpbehoeftescan en het zorgplan. Dit zijn twee onderdelen van het MKS die ervoor zorgen dat de zorg rondom het kind beter in kaart gebracht wordt en georganiseerd kan worden, zowel in het ziekenhuis als thuis. De transitie van het ziekenhuis naar huis kan soepeler en kost op dit moment nog onnodig veel tijd, bijvoorbeeld door een vertraagde overdracht. Dat kan voorkomen worden.”

Belanghebbenden aan het woord
Om te ontdekken welke knelpunten de implementatie van het MKS in de weg staan zijn de studenten in gesprek gegaan met verschillende betrokkenen: een kinderarts, intra- en extramurale verpleegkundige, ervaringsdeskundige ouder, beleidsmaker en een oudervertegenwoordiger.

“De wil is er wel. Iedereen wil graag met het MKS werken, maar het was nog heel onduidelijk op welke manier dat nou gedaan moest worden en vooral wat het zou opleveren”, vertelt Ramon. “Op het moment dat mensen niet weten wat het oplevert, dan is de drang om het huidige systeem te veranderen minder groot. Betrokkenen willen zien wat het oplevert op het gebied van kwaliteit, tijdswinst en financiën. Oudervertegenwoordigers zijn gericht op het verhogen van de kwaliteit van leven én van zorg voor kind en gezin. Kinderartsen en kinderverpleegkundigen hebben hetzelfde doel, maar zij focussen daarnaast ook op de balans: de kwaliteit moet omhoog, maar het moet financieel ook haalbaar zijn.”

Draagvlak creëren met harde getallen
Robin: “Door middel van een maatschappelijke kosten-batenanalyse (MKBA) onderzoek je eigenlijk hoeveel er geïnvesteerd moet worden (kosten) en hoeveel het de maatschappij uiteindelijk oplevert (baten). In dit geval bekijk je wat het MKS kost én wat de invloed is op de kwaliteit van zorg en leven van kind en gezin.”

Sven: “Een MKBA analyse kan voor waardevolle inzichten zorgen. Nu is de toegevoegde waarde van het MKS uitgerekend en opgeschreven. Hieruit blijkt dat het op de lange termijn veel gaat opleveren, voor zowel kind en gezin als voor het ziekenhuis en andere betrokken partijen. Zo creëer je meer draagvlak om daadwerkelijk aan de slag te gaan met het zorgplan en de hulpbehoeftescan. Veranderingen zijn altijd eng en mensen reageren daar dan ook niet altijd goed op, maar als je goed kan uitleggen wat het op de lange termijn oplevert dan helpt dat enorm. Door onze berekening kunnen we in getallen laten zien dat het een goede investering is. Maar niet alleen de getallen laten dit zien. Ook tijdens de interviews werd bevestigd dat de kwaliteit van leven voor de gezinnen en kinderen omhoog gaat.”

Transitie naar huis
Door het inzetten van het MKS kan een (ernstig) ziek kind eerder naar huis. Dit is niet alleen bevorderlijk voor de kwaliteit van leven van het kind, maar ook voor de omringende familie en vrienden. De zorg in de eigen omgeving realiseren zorgt voor meer rust in het gezin. Het is financieel ook gunstiger blijkt uit het onderzoek. Het reduceert namelijk de ziekenhuiskosten. Dit is echter alleen te bewerkstelligen als een aantal problemen opgelost worden, vertelt Marcella: “Als niet alle medische hulpmiddelen geregeld zijn voorafgaand aan het ontslag uit het ziekenhuis, dan moet het kind daar (onnodig) langer blijven. De overdracht en het regelen van medische hulpmiddelen moet tijdig plaatsvinden om dit te voorkomen. Ook kan het bijscholen van de ouders het aantal heropnames verminderen. Bijvoorbeeld door ze medische handelingen aan te leren die niet ingewikkeld zijn, zoals de handelingen rondom sondevoeding. Ten slotte zou het goed zijn als ook de zorgprofessionals bijgeschoold worden, zodat ze meer weten over de werkwijze van het MKS.”

MKS in de toekomst
Sven, Robin, Ramon en Marcella hopen dat hun onderzoek aanknopingspunten biedt voor de succesvolle implementatie van het MKS.

Ramon: “Als we geld kunnen besparen én de kwaliteit van zorg omhoog kunnen krijgen, waarom zijn we dan bij wijze van spreken niet al tien jaar geleden begonnen met het MKS? Ik hoop dat alle partijen inzien dat het MKS rendabel is én waarde toevoegt voor alle betrokken partijen.”

Marcella: “Ik zou het heel mooi vinden als de verschillende zorgpartijen (kinderartsen verpleegkundigen en thuiszorg) elkaar gaan vinden in de zorg rondom het kind. Dat het kind centraal komt te staan en dat alles daaromheen soepeler gaat verlopen, omdat ze meer op elkaar zijn ingesteld door de werkwijze van het MKS toe te passen. Nu is het zo dat de overdracht van het ziekenhuis naar huis niet altijd even soepel verloopt. Op korte termijn moet je misschien tijd en energie steken in het leren van de werkwijze, maar op de lange termijn kan het veel opleveren. Dat is één ding dat zeker is.”